خبرنامه ملّی ایرانیان

 

یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین‌المللى انرژى اتمى، درتازه‌ترین گزارش خود در باره برنامه هسته‌اى ایران، از احتمال فعالیت‌های هسته‌ای محرمانه با مشارکت نهادهای نظامی در ایران در گذشته و حال ابراز نگرانی کرده و تاکید کرده است، به دلیل عدم همکارى ایران امکان تایید کاربرد صلح‌آمیز مواد هسته‌اى در ایران براى آژانس وجود ندارد.

رادیو فردا :یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین‌المللى انرژى اتمى، عصر روز دوشنبه آخرین گزارش خود را در باره برنامه هسته‌اى ایران به منظور بررسى در نشست پیش روى شوراى حکام، در اختیار اعضاى شوراى حکام و شوراى امنیت سازمان ملل متحد قرار داده است.

بر اساس این گزارش که نسخه‌اى از آن در اختیار رادیو فردا قرار دارد، جمهورى اسلامى برخلاف مفاد قطعنامه‌هاى شوراى امنیت سازمان ملل متحد و شوراى حکام آژانس بین‌المللى انرژى اتمى همچنان به غنى‌سازى اورانیوم ادامه داده است.

در گزارش مدیر کل آژانس بین‌المللى انرژى هسته‌اى آمده است که ایران از ۲۳ نوامبر سال ۲۰۰۹ تا ششم اوت سال جارى میلادى ۹۹۵ کیلوگرم دیگر اورانیوم با غناى کم تولید کرده است که بدین ترتیب میزان اورانیوم کمتر غنى شده ایران به ۲۸۰۳ کیلوگرم رسیده است.

هر چند اورانیوم با غنای پایین به عنوان سوخت در نیروگاه‌های هسته‌ای به کار می‌رود، اما کشورهای غربی و به ویژه ایالات متحده آمریکا از این بابت نگران هستند که ایران با ادامه غنی‌سازی اورانیوم از مواد هسته‌ای خود برای ساخت جنگ‌افزارهای هسته‌ای استفاده کند.

این نگرانی‌ها به ویژه پس از آن که جمهوری اسلامی در اوایل سال جاری میلادی اعلام کرد برای تامین سوخت رآکتور تهران، راساً به غنی‌سازی اورانیوم ۲۰ درصدى مبادرت خواهد کرد، فزونی یافته است.

بر اساس تازه‌ترین گزارش آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای در باره آخرین تحولات برنامه هسته‌ای ایران، تا روز بیستم اوت سال جارى میلادی جمهوری اسلامی ۲۲ کیلوگرم اورانیوم غنى‌شده ۲۰ درصدى تولید کرده و غنی‌سازی در این سطح همچنان ادامه دارد.

مدیر کل آژانس بین‌المللى انرژى هسته‌اى در بخش دیگری از گزارش خود، با اشاره به نمونه‌بردارى‌هاى بازرسان آژانس از تاسیسات غنى‌سازى اورانیوم در نطنز اعلام کرده است، بازرسان آژانس در یکى از نمونه‌بردارى‌هاى اخیر خود از این تاسیسات به وجود اورانیوم با غناى بین ۵ تا ۷.۱ درصد در این تاسیسات پى برده‌اند، که غناى آن بالاتر از حد اعلام شده براى این تاسیسات است؛دبیر کل آژانس در گزارش خود تصریح کرده است که توضیحات ایران در این باره با یافته‌هاى آژانس مغایرت ندارد.

همچنین در بخش دیگرى از این گزارش به مواردى از «شکسته شدن مهر و موم‌هاى» آژانس در تاسیسات نطنز اشاره شده و اعلام شده است، آژانس این موضوع را در آینده پیگیرى خواهد کرد؛ بنا برگزارش آژانس ایران در توضیحی این امر را «تصادفی» دانسته استو

در این میان على‌اکبر صالحى، رییس سازمان انرژى اتمى ایران در باره آخرین گزارش آژانس بین‌المللى انرژى اتمى گفته است: «در این گزارش مثل گزارش‌هاى پیشین بر این‌که هیچ انحرافى از مواد هسته‌اى اعلام شده براى مقاصد غیرصلح‌آمیز وجود ندارد تاکید شده است.

همچنین على‌اصغر سلطانیه، نماینده ایران در آژانس بین‌المللى انرژى هسته‌اى نیز در اظهارنظرى مشابه در این باره گفته است: «این گزارش پس از هفت سال تاکید مى‌کند که هیچ انحرافى از مواد هسته‌‌اى و انحراف فعالیت‌هاى هسته‌اى ایران به اهداف نظامى مشاهده نشده است و آژانس کماکان قادر است به فعالیت‌هاى راستى‌آزمایى خود ادامه دهد.»

این در حالى است که یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین‌المللى انرژى اتمى، در گزارش خود تصریح کرده است: «ایران همکارى لازم را با آژانس نداشته است، تا آژانس بتواند تایید کند که همه مواد هسته‌اى موجود در ایران در فعالیت‌هاى صلح‌آمیز به کار مى‌رود.»

در همین رابطه آژانس از ایران خواسته است، به ویژه در زمینه موضوعاتى که به نگرانى‌ها در باره «جنبه‌هاى احتمالاً نظامى برنامه هسته‌اى ایران» دامن مى‌زند، با آژانس همکارى کند.

همچنین در حالى که مدیر کل آژانس بین‌المللى انرژى اتمى در گزارش خود آورده است که ایران به بازرسان آژانس اجازه دسترسى به کارخانه تولید آب سنگین و نیز نمونه برداری از آب سنگین ذخیره شده در یو‌سى‌اف اصفهان را نداده است، على‌اکبر صالحى گفته است، بازرسى از این کارخانه «در چارچوب پادمان جامع و قرارداد دوجانبه میان ایران و آژانس نیست.»

رئیس سازمان انرژى اتمى ایران در این باره گفته است: «صراحتا مى‌گویم آژانس به ما ثابت کند که باید از تاسیسات آب سنگین ایران و آب سنگین تولید شده بازدید کند. اگر ثابت کرد، بنده در اسرع وقت اجازه‌ بازدید به بازرسان را خواهم داد.»

این در حالى است که بر اساس گزارش آژانس، فعالیت‌هاى مرتبط با تولید آب سنگین بر خلاف قطعنامه‌هاى شوراى حکام آژانس بین‌المللى انرژى اتمى و شوراى امنیت سازمان ملل متحد است.

ایران همواره اعلام کرده است که در چارچوب پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای یا همان ان پی تی با آژانس همکاری می‌کند اما این آژانس و به دنبال آن شورای امنیت از ایران می‌خواهند که ایران پروتکل الحاقی را نیز بپذیرد؛ اگر ایران پروتکل الحاقی را بپذیرد، بازرسان آژانس مجاز خواهند بود از مکان‌های غیرهسته‌ای و به صورت سرزده بازرسی کنند.

مدیر کل آژانس بین‌المللى انرژى اتمى در بخش دیگرى از گزارش خود تحت عنوان «ابعاد احتمالاً نظامى برنامه هسته‌اى ایران»، تاکید کرده است، جمهورى اسلامى با این استدلال که اطلاعات ارایه شده به آژانس در این باره «جعلى» است، تاکنون از ارایه اطلاعات بیشتر و یا اجازه بازرسى از سایت‌ها و مصاحبه با افراد مورد نظر را نداده است.

در حالى که در گزارش تازه آژانس به ویژه درباره «احتمال فعالیت‌هاى هسته‌اى محرمانه با مشارکت نهادهاى نظامى» در ایران ابراز نگرانى شده است، رئیس سازمان انرژى اتمى جمهورى اسلامى این بخش از گزارش مدیر کل آژانس را «بزرگ‌نمایى درباره مطالعات ادعایى» دانسته است.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پیشتر نیز در گزارش‌های خود در باره فعالیت هسته‌ای ایران با استناد به اطلاعات دریافتی از برخی کشورهای غربی به ویژه ایالات متحده آمریکا به موضوع‌هایی نظیر انجام آزمایش انفجار با قدرت بالا و تلاش برای ساخت موشک‌هایی با قابلیت حمل کلاهک‌های هسته‌ای پرداخته بود.

این در حالی است که ایران این اسناد را «جعلی» خوانده و از آژانس خواسته است، اصل این اسناد و مدارک را برای اظهار نظر در اختیار ایران قرار دهد.

علی‌اکبر صالحی نیز در باره ابراز نگرانی دوباره آژانس در این باره گفته است: «لااقل به ما بگویند اصالت اسناد مطالعات ادعایی را قبول دارند و اگر قبول دارند، مدارک اصلی را به ما ارایه دهند؛ در آن صورت ما آماده‌ بررسی آن خواهیم بود.»

این در حالی است که ایالات متحده آمریکا و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دلیل عدم ارایه اسناد مربوط به «مطالعات ادعایی» به ایران را «حفاظت از منابع اطلاعاتی» اعلام کرده‌اند.

کامنت یکی از بینندگان رادیو فردا، در مورد خبر بالا:تا زمانی که واکنش نهادهای جهانی و خصوصا آژانس بین المللی انرژی اتمی هنوز بر پاشنه کردار های آقای البرادعی میچرخد، رژیم جنایتکار تشنه و در پی بمب اتم به اعمال مخفی خود ادامه میدهد.

مبنای بیان شروط و حالاتی که برای این دروغگویان و دغلکاران مطرح میشوند همگی دور از منطق بوده و تنها امکان فرار رژیم را از تنگنا ها فراهم میکنند. مساله خیلی ساده است. بجای اینکه بر مبنای عملکرد های غلط آقای البرادعی عمل شود، و آژانس بخواهد که به دنیا و دیگران ثابت کند رژیم دنبال بمب اتم نیست و یا هست، چرا مبنای درست تری انتخاب نمیشود که ان چیزی نیست جز آنکه از رژیم خواسته شود که آنها در مظان اتهام ساخت بمب و استفاده های غیر صلح آمیز هستند، مگر که آنها خلاف آنرا بتوانند ثابت کنند.

بر کسی پوشیده نیست که این رژیم و سپاهیان جنگ طلب صرفا بدنبال خرید وقت و دستیابی به سلاح های کشتار همگانی هستند. متاسفانه بدلایلی نامشخص که آنهم باز بدلائلی نامعلوم کسی نخواست پیگیر آنها شود از زمان تصدی آقای البرادعی مسیر پی گیری اقدامات این جنایتکاران به بیراهه کشانیده شد، و هرگاه دنیا برای رفع جامع این معضل نزدیک به اتخاذ تصمیم میبود رهبری وقت آژانس با مانوری شناخته شده و مشکوک زمینه را به نفع رژیم تغییر میداد.

در هر صورت آن اشتباهات و یا کردار مشکوک سبب کشانیده شدن مساله تا این مرحله گردیده، و رژیم با وجود دیوانه جنایتکاری چون احمدی ن، و سپاهیان خونخواری که عملا زمام امور کشور را بدست گرفته اند هیچ حرفی جز زور را متوجه نخواهد شد.

و قابل توجه دوستان و یا مدافعین مشکوک و جیره خور رژیم، که آن اعمال برادعی ممکن است هزینه سنگینی را بر ملت و مملکت ایران و حتی منطقه تحمیل کند، زیرا بدون شک دنیا اجازه دستیابی این آدمخواران را به بمب اتم نخواهد داد، و شک و یا یقین در دستیابی آنها به مواد و تکنولوژی لازم برای ساخت بمب تفاوت چندانی در نحوه و قدرت و میدان برخورد نظامی نخواهد داشت. به بیان دیگر عملکرد و گفتار این ضحاکیان با مردم ایران، دخالت ها در امور مردم و کشور های دیگر منطقه، و اقدامات عمد و یا سهو در برخورد با بازرسان آژانس که شبهه دارا بودن مواد خطرناک و یا حرکت در مسیر و سمت بدست آوردن آن مواد، شرایطی را ایجاد میکند که بیش از آنکه ژست داشتن بمب و یا موادی که به ساخت بمب ختم میشوند کمکی به جلوگیری از استفاده از ابزار با قدرت تخریب بالا باشد (استفاده از بمب اتم) برعکس استفاده از آنرا موجه میسازد، که این ممکن است یکی از دلائل همکاری آقای البرادعی با این آدمکشان و جانیان بالفطره بوده باشد.

متن کامل گزارش جدید مدیرکل آژانس درباره جمهوری اسلامی به نقل از منبع حکومتی ایسنا

گزارش یوکیا آمانو ـ مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ـ که عصر دوشنبه در اختیار ۳۵ عضو شورای حکام آژانس قرار گرفت رژیم ایران را متهم کرده است که برای اجازه دادن به آژانس به‌منظور تایید این که تمامی مواد هسته‌یی در ایران در فعالیت‌های هسته‌یی صلح‌آمیز قرار دارند، همکاری لازم را معمول نداشته است.

به گزارش ایسنا، متن کامل گزارش یوکیا آمانو ـ مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ـ که بعداز ظهر دوشنبه در اختیار ۳۵ عضو شورای حکام قرار گرفت به شرح زیر است:

(گزارش مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی)

۱٫ این گزارش مدیرکل به شورای حکام و به‌موازات آن گزارش به شورای امنیت در باره اجرای موافقت‌نامه پادمان NPT و مفاد مربوطه قطعنامه‌های شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران است. این گزارش تحولات را از آخرین گزارش که در می ۲۰۱۰ صادر شده است در بر می‌گیرد.

۲٫ شورای امنیت در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۱۰ قطعنامه ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) را تصویب کرد که در آن از جمله:

• تصریح کرد که ایران در برآورده ساختن الزامات شورای حکام و در پایبندی به قطعنامه‌های شورای امنیت ۱۹۶۹ ( ۲۰۰۶)‍، ۱۷۳۷ ( ۲۰۰۶)‍، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷) و ۱۸۰۳ (۲۰۰۸) قصور داشته است؛

• تصریح کرد که ایران باید بدون تاخیر بیش‌تر اقداماتی را که شورا در قطعنامه‌های خود GOV/14/2006 و GOV/82/2009 درخواست کرده انجام دهد؛

• هم‌چنین تصریح کرد که ایران باید بدون تاخیر بیش‌تر‍، اقدامات درخواست شده در بند ۳ قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) را انجام دهد (یعنی تعلیق کلیه فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی و باز‌فرآوری و هم‌چنین همه فعالیت‌های مربوط به آب سنگین)؛

• مجدد تصریح می‌کند که ایران باید به طور کامل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره مسائل باقی‌مانده به ویژه آن‌هایی که موجب نگرانی‌هایی درباره ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران است از طریق فراهم کردن دسترسی به همه سایت‌ها‍ تجهیزات، اشخاص و اسناد مورد درخواست آژانس، همکاری کند؛

• تصمیم گرفت که ایران باید بدون تاخیر و به طور کامل و بدون قید و شرط به موافقت‌نامه پادمانی خود شامل اجرای کد اصلاح شده ۱/۳ از ترتیبات فرعی پایبند بوده،‌ از ایران درخواست کرد که به طور اکید مطابق با مفاد پروتکل الحاقی عمل کند و سریعا آن را تصویب کند و مجددا تصریح می‌کند که مطابق با مواد ۲۴ و ۳۹ موافقت‌نامه پادمان ایران، موافقت‌نامه پادمان ایران و ترتیبات فرعی آن، شامل کد اصلاح شده ۱/۳ نمی‌تواند به طور یک‌جانبه توسط ایران اصلاح یا تغییر یابد و توجه کرد که هیچ سازوکاری در موافقت‌نامه برای تعلیق هیچ یک از مفاد در ترتیبات فرعی وجود ندارد؛

• مجدد تصریح کرد که مطابق با تعهدات ایران تحت قطعنامه‌های قبلی برای تعلیق کلیه فعالیت‌های بازفرآوری، فعالیت‌های مرتبط با آب سنگین و مرتبط با غنی‌سازی، ایران نباید ساخت و سازی را درباره هرگونه غنی‌سازی جدید، بازفرآوری یا تاسیسات مرتبط با آب سنگین شروع کند و باید هرگونه ساخت و ساز در حال انجام چنین تاسیساتی را متوقف کند؛

• از مدیرکل درخواست کرد همه گزارش‌های مدیرکل درباره اجرای پادمان در ایران را به شورای امنیت ارسال کند؛ و

• از مدیرکل درخواست کرد گزارشی را ظرف ۹۰ روز درباره این که آیا ایران تعلیق کامل و پایدار همه فعالیت‌های اشاره شده در قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) برقرار کرده و هم‌چنین در خصوص روند پایبندی ایران به همه گام‌های درخواست‌ شده از سوی شورای حکام و قطعنامه‌های ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸) و ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) ارائه کند.

الف. فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی

الف.۱٫ نطنز: کارخانه غنی‌سازی سوخت نطنز و کارخانه آزمایشی غنی‌سازی سوخت

۳٫ کارخانه غنی‌سازی سوخت (FEP): دو سالن آبشار در FEP وجود دارد: سالن تولید A و سالن تولید B. مطابق با اطلاعات طراحی ارائه شده از سوی ایران، هشت واحد (واحد‌های A21 تا A28) برای سالن تولید A با ۱۸ آبشار در هر واحد طراحی شده است. برای سالن تولید B هیچ اطلاعات طراحی ارائه نشده است.

۴٫ ایران در ۲۸ اوت ۲۰۱۰ UF6 طبیعی را در داخل ۱۷ آبشار واحد A24 و ۶ آبشار واحد A26 در FEP خوراک دهی کرد. کلیه ۱۸ آبشار واحد A28، آبشار باقی‌مانده واحد A24 و ۱۲ آبشار باقی‌مانده واحد A26 (شش آبشاری که تحت خلاء بودند) نیز نصب شده بودند، اما با UF6 خوراک‌دهی نشده بودند. تا این تاریخ همه سانتریفیوژهای نصب شده ماشین‌های IR-1 هستند که در هر آبشار ۱۶۴ تا از آن وجود دارد. کار نصب در واحدهای A21،A22 ،A23، A25 وA27 در حال انجام بود، اما هیچ سانتریفیوژی نصب نشده بود. تا ۲۸ اوت ۲۰۱۰ هیچ کار نصبی در سالن تولید B وجود نداشته است.

۵٫ آژانس در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹ یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) در FEP انجام داد. آژانس ارزیابی خود از توازن مواد برای دوره ۱۸ نوامبر ۲۰۰۸ تا ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹ با درنظر گرفتن اطلاعات جدید ارائه شده از سوی ایران ادامه می‌دهد. ایران در نامه‌های مورخ ۹ اوت ۲۰۱۰ و ۱۷ اوت ۲۰۱۰ به آژانس اطلاع داد که میزان مواد هسته‌یی در تاسیسات را کم تخمین زده است و یک تخمین تجدیدنظر شده را ارائه داد. ایران هم‌چنین به آژانس اطلاع داد که چگونه قصد دارد تا سیستم محاسبه مواد هسته‌یی تاسیسات را بهبود ببخشد. آژانس تا زمانی‌که ارزیابی‌اش تکمیل نشده باشد نمی‌تواند توازن مواد هسته‌یی را تایید کند.

۶٫ ایران تخمین زده است که بین ۲۳ نوامبر ۲۰۰۹ و ۶ اوت ۲۰۱۰، ۹۹۵ کیلوگرم دیگر از UF6 با غنای پایین تولید کند که مجموع تولید UF6 با غنای پایین از زمان شروع عملیات در فوریه ۲۰۰۷ تاکنون به ۲۸۰۳ کیلوگرم منجر شد. مواد هسته‌یی در FEP (شامل خوراک،‌ فرآورده و دورریز) هم‌چنین همه آبشارهای نصب شده و ایستگاه‌های خوراک و خارج شده تحت مراقبت و نظارت آژانس هستند. آژانس در نامه مورخ ۱۹ جولای ۲۰۱۰ به ایران در مورد یکسری حوادث که در شکستن مهر و موم‌ها توسط اپراتور در FEP دخیل بودند متذکر شد. ایران در نامه‌ای به تاریخ ۹ اوت ۲۰۱۰ اطلاعات بیش‌تری درباره این حوادث ارائه و بیان کرد که شکسته شدن تصادفی بوده است و ”کلیه توصیه و دستورالعمل‌ها به اپراتور داده شده که در این‌باره با مراقبت و کنترل بیش‌تری عمل کند“. به محض تکمیل PIV بعدی، آژانس پیامد‌های شکسته شدن این مهر و موم برای تدابیر حفاظتی را ارزیابی خواهد کرد.

۷٫ آژانس از فوریه ۲۰۰۷ تعداد زیادی نمونه‌برداری محیطی در FEP انجام داده است، نتیجه آن سطحی از غنی‌سازی اورانیوم کم‌تر از ۵ درصد از U-235 را نشان داده است. در یک نتیجه اخیر، تعداد کمی از ذرات نمونه‌برداری شده در منطقه آبشار با سطوح غنی‌سازی بین ۵ درصد و ۱/۷ درصد ازU-235 یافت شده بود، یعنی بالاتر از آن که در پرسش‌نامه اطلاعات طراحی (DIQ) اظهار شده بود. آژانس در نامه مورخ ۱۳ اوت ۲۰۱۰ به ایران درباره این موضوع اطلاع داد و توضیح خواست. ایران در نامه‌های مورخ ۱۷ اوت ۲۰۱۰ و ۱ سپتامبر ۲۰۱۰ یک توضیح ممکن برای وجود چنین ذراتی را همراه با اطلاعات تکمیلی ارائه کرد. توضیح ایران با یافته‌های آژانس ناسازگار نیست.

۸٫ کارخانه آزمایشی غنی‌سازی سوخت (PFEP PFEP یک تاسیسات تحقیق و توسعه (R&D) است و یک تاسیسات آزمایشی تولید اورانیوم با غنای پایین (LEU) است که اولین‌بار در اکتبر ۲۰۰۳ عملیاتی شد. این (تاسیسات) یک سالن آبشار دارد که می‌تواند ۶ آبشار را درخود جای دهد. آبشارهای ۱ و ۶ که هرکدام می‌توانند تا ۱۶۴ ماشین را در بگیرند برای تولید LEU با غنای تا ۲۰ درصد از U-235 طراحی شده است. بخش دیگر سالن آبشار به عنوان یک ”محوطه R&D“ طراحی شده است.

۹٫ در محوطه R&D بین ۲۲ می ۲۰۱۰ و ۲۰ اوت ۲۰۱۰ مجموع تقریبا ۸۴ کیلوگرم UF6 طبیعی به یک آبشار ۲۰ماشینی IR-4 ، یک آبشار ۲۰ ماشینی IR-2m و تک سانتریفیوژهای IR-1 و IR-2m و IR-4 خوراک دهی شده‌ بود. در این محوطه هیچ LEU خارج نمی‌شود زیرا تولید و دورریز این فعالیت R&D در آخر فرآوری دوباره ترکیب می‌شوند.

۱۰٫ ایران در ۹ فوریه ۲۰۱۰ UF6 با غنای پایین را برای هدف بیان شده جهت تولید UF6 تا غنای ۲۰ درصد از U-235 به عنوان سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران به آبشار ۱ شروع به تزریق کرد. ایران متعاقبا به آژانس اطلااع داد که قصد دارد دومین آبشار ۱۶۴ماشینی IR-1 (آبشار۶) را در PFEP نصب و آن را با هدف کاهش غنی‌سازی دورریزها “از حدود ۲ درصد تا نزدیک به ۷/۰ درصد U-235″ به آبشار ۱ متصل کند. افزایش در سطح غنی‌سازی و اتصال دو آبشار با هم نیاز به یک رویکرد پادمانی جدید دارد که از ۱۵می ۲۰۱۰ اجرا شده است.

۱۱٫ ایران در نامه‌ای به تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ به آژانس اطلاع داد که قصد دارد خوراک دهی LEU را به آبشارهای به هم وصل شده ۱ و ۶ شروع کند و از آژانس درخواست کرد تا مهر و موم‌ها را جا به جا کند تا ایران اجازه یابد که دو آبشار را همان‌طور که برنامه‌ریزی شده عملیاتی کند. آژانس این کار را در۳ ژوییه ۲۰۱۰ انجام داد. ایران در ۱۷ ژوییه ۲۰۱۰ به آژانس اطلاع داد که خوراک‌دهی آبشار ۶ را با دورریزهای آبشار ۱ در ۱۳ ژوییه ۲۰۱۰ شروع کرده است.

۱۲٫ ایران تخمین زده است که بین ۹ فوریه ۲۰۱۰ و ۲۰ اوت ۲۰۱۰ مجموع تقریبی ۳۱۰ کیلوگرم از UF6 را که در FEP غنی سازی شده به آبشار ۱ تزریق کرده و این‌که ۲۲ کیلوگرم از UF6 تا غنای ۲۰ درصد U-235 تولید شده است. UF6 که تولید می‌شود به صورت دوره‌یی توسط ایران از آبشار ۱ خارج می‌شود و در یک سیلندر به ظرفیت حدود ۲۵ کیلوگرم UF6 بارگذاری می‌شود. این مواد تحت مراقبت و نظارت است. ایران اظهار کرده است که زمانی‌که سیلندر پر باشد UF6 در داخل آن را بعد از این‌که آژانس از مواد برای آنالیز تخریبی نمونه‌برداری کرد همگن می‌کند.

۱۳٫ تا ۷ آوریل ۲۰۱۰ نتایج نمونه‌برداری محیطی در PFEP نشان می‌دهد که حداکثر سطح غنی‌سازی در DIQ (یعنی کم‌تر از غنای ۲۰درصد U-235 ) در آن کارخانه تجاوز نکرده است.

الف.۲٫ قم: کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو

۱۴٫ ایران در سپتامبر ۲۰۰۹ به آژانس اطلاع داد که در حال ساخت کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو (FFEP ) واقع در نزدیکی شهر قم است. آژانس تایید کرد که FFEP برای جای دادن به ۱۶ آبشار با مجموع تقریبی ۳۰۰۰ سانتریفیوژ در حال ساخت است.

۱۵٫ آژانس در چندین نوبت از ایران درخواست کرده است، درباره زمان‌بندی طراحی و ساخت FFEP و هم‌چنین هدف اصلی آن، اطلاعات بیش‌تری ارائه کند. ایران در پاسخ اظهار کرده است که «این محل (در نزدیکی قم) در اصل به عنوان یک منطقه عمومی برای پناهگاه‌های احتیاطی دفاع غیرعامل به منظور استفاده دستگاه‌های مختلف در نظر گرفته شده بود. سپس در نیمه دوم سال ۲۰۰۷ این محل برای ساخت کارخانه غنی‌سازی سوخت انتخاب شد.» آژانس هم‌چنین بر لزوم دسترسی به شرکت‌های دخیل در طراحی و ساخت FFEP بار دیگر تاکید کرد.

آژانس ایران را مطلع کرد که اطلاعات گسترده‌ای را از شماری منابع دریافت کرده است که مدعی بودند کار طراحی تاسیسات از سال ۲۰۰۶ آغاز شده است. ایران در نامه‌ای به مدیرکل مورخ ۴ ژوئن ۲۰۱۰ بیان کرد که هیچ‌گونه مبنای حقوقی که بر اساس آن آژانس بتواند اطلاعاتی را درباره زمان‌بندی و هدف FFEP درخواست کند، وجود ندارد و این‌که آژانس «برای طرح هیچ‌گونه سوالی فراتر از موافقت‌نامه پادمان اختیار ندارد». آژانس معتقد است که سوالات مطرح شده در چارچوب مفاد موافقت‌نامه پادمان بوده و این‌که اطلاعات درخواست شده برای آژانس جهت راستی‌آزمایی زمانبندی و هدف اصلی FFEP به منظور حصول اطمینان از این‌که اظهارات ایران صحیح و کامل است، ضروری است.

۱۶٫ ایران در پاسخ به درخواست آژانس مبنی بر این‌که یک پرسش‌نامه اطلاعات طراحی کامل را ارائه کند، طی نامه‌ای به مدیرکل به تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۰ اظهار کرد که «وظایف خود را در ارائه پرسشنامه اطلاعات طراحی برای FFEP مطابق با موافقت‌نامه پادمان کاملا به انجام رسانده است.» آژانس در چندین نوبت ایران را مطلع ساخت که بر اساس وضعیت ساختمانی فعلی تاسیسات، باید اطلاعات بیش‌تری در اختیار ایران باشد که این اطلاعات باید در پرسش‌نامه اطلاعات طراحی درج شوند.

۱۷٫ آژانس از اکتبر ۲۰۰۹ به طور میانگین درحال اجرای ماهانه یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی (DIV) در FFEP است. آژانس تایید کرده است که ساخت تاسیسات در حال انجام است. از ۱۸ اوت ۲۰۱۰ هیچ سانتریفیوژی به تاسیسات وارد نشده است. نتایج نمونه‌برداری‌های محیطی در FFEP تا ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ وجود اورانیوم غنی شده را نشان نداده است.

الف . ۳٫ دیگر فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی

۱۸٫ با توجه به اطلاعیه صادره از سوی ایران در تاریخ ۷ فوریه ۲۰۱۰ مبنی بر این‌که فن‌آوری لیزری غنی‌سازی اورانیوم را در اختیار دارد و اطلاعیه تاریخ ۹ آوریل ۲۰۱۰ درباره توسعه سانتریفیوژ‌های “نسل سوم”، آژانس طی نامه مورخ ۱۸ اوت ۲۰۱۰ به ایران درخواست قبلی خود را مبنی بر فراهم کردن دسترسی از سوی ایران به دیگر مکان‌های مربوطه، از جمله ساخت سانتریفیوژها، تحقیق و توسعه در غنی‌سازی اورانیوم (شامل غنی‌سازی لیزری) و فعالیت‌های معدن‌کاوی و آسیاب، مورد تاکید قرار داد. ایران در پاسخ مورخ ۲۱ اوت ۲۰۱۰ اطلاعات مورد درخواست را به آژانس ارائه نداد، بلکه تاکید کرد که «به همکاری با آژانس طبق موافقت‌نامه پادمان خود ادامه می‌دهد».

ب. فعالیت‌های بازفرآوری

۱۹٫ آژانس به نظارت بر استفاده از سلول داغ در رآکتور تحقیقاتی تهران (TRR) و تاسیسات تولید رادیوایزوتوپ مولیبدن، ید و زنون (MIX) ادامه داده است. آژانس یک بازرسی و یک DIV در TRR را در ۱ اوت ۲۰۱۰ و یک DIV را در تاسیسات MIX در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۰ انجام داد. هیچ گونه شواهدی در مورد بازفرآوری و فعالیت‌های مربوطه در این تاسیسات مشاهده نشده است. در حالی که ایران اظهار داشته است که فعالیت‌های مرتبط با بازفرآوری در ایران وجود ندارد، آژانس تا زمانی که اجرای پروتکل الحاقی توسط ایران امکان‌پذیر نباشد، می‌تواند این موضوع را فقط در رابطه با این دو تاسیسات تایید کند.

ج . طرح‌های مرتبط با آب سنگین

۲۰٫ همان‌گونه که در گزارش‌های قبلی مدیرکل مشخص شد، آژانس همان‌گونه که از سوی شورای امنیت اختیار یافت، از ایران درخواست کرده است تا در کوتاه‌ترین زمان ممکن دسترسی آژانس را به کارخانه تولید آب سنگین، آب سنگین ذخیره شده در تأسیسات UCF برای نمونه‌برداری و هر مکان دیگری در ایران که در آن طرح‌های مرتبط با آب سنگین انجام می‌پذیرد، فراهم آورد. ایران در نامه‌ای به آژانس در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰ اظهار کرد که “درخواست‌های آژانس هیچ‌گونه مبنای قانونی ندارد، چرا که در چارچوب موافقت‌نامه پادمان ایران نبوده” و نیز از قطعنامه‌های شورای امنیت در این رابطه که “صرفا خواهان راستی‌آزمایی تعلیق است” نیز فراتر می‌رود. ایران هم‌چنین اظهار کرد که کار بر روی طرح‌های مرتبط با آب سنگین را به حالت تعلیق در نیاورده است. تا این تاریخ، ایران دسترسی‌ به موارد مورد درخواست را فراهم نیاورده است.

۲۱٫ در ۲ اوت ۲۰۱۰، آژانس در رآکتور IR- 40 در اراک یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی را انجام داد. آژانس تأیید کرد که ساخت این تأسیسات در حال انجام است، همراه با ساخت ساختمان‌هایی که تقریبا تکمیل شده و مقادیری از تجهیزات اصلی نصب شده‌اند. این تجهیزات، جرثقیل بزرگ ساختمان رآکتور و دستگاه تولید فشار برای سیستم خنک کننده رآکتور را شامل می‌شود. بر اساس گفته ایران، فعالیت رآکتور IR- 40 برای سال ۲۰۱۳ برنامه‌ریزی شده است. در ساختمان رادیوشیمی، سازه بتونی برای سلول‌های داغ آماده بود، اما پنجره‌های سلول داغ یا دست‌های مکانیکی وجود نداشت.

۲۲٫ بر اساس تصاویر ماهواره‌یی، به نظر می‌رسد که کارخانه تولید آب سنگین مشغول به کار است. با این وجود، بدون دسترسی به این کارخانه، آژانس قادر نیست اظهارات ایران را مبنی بر این که کار بر روی طرح‌های مرتبط با آب سنگین به حال تعلیق در نیاورده تأیید کند و بنابراین نمی‌تواند گزارش کاملی را در این رابطه ارایه کند.

د. تبدیل اورانیوم و تولید سوخت

۲۳٫ آژانس ارزیابی خود را از نتایج راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی صورت گرفته در UCF در مارس ۲۰۱۰ نهایی کرده و به این نتیجه رسیده است که میزان مواد هسته‌یی موجود در UCF که از سوی ایران اعلام شده در چارچوب ابهاماتی که در اندازه‌گیری موجود در کارخانه‌های فرآوری با این حجم، عادی است، با آن نتایج هم‌خوانی دارد.

۲۴٫ در ۴ اوت ۲۰۱۰، آژانس یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در UCF انجام داد. در آن مقطع، کارخانه هنوز در حال تعمیر و نگهداری بود. ایران در نامه‌ای به تاریخ ۴ ژوییه ۲۰۱۰ آژانس را مطلع کرد که UCF کار خود را به صورت کامل از تاریخ ۲۳ سپتامبر از سر خواهد گرفت. از آن‌جایی که از ۱۰ اوت ۲۰۰۹، UF6 در UCF تولید نشده بود، مجموع اورانیوم به شکل UF6 تولید شده در UCF از مارس ۲۰۰۴ در حد ۳۷۱ تن باقی می‌ماند (که بخشی از آن به FEP و PFEP منتقل شده است) که هم‌چنان تحت نظارت و مراقبت آژانس باقی می‌ماند.

۲۵٫ در جریان راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در ۴ اوت ۲۰۱۰، ایران به آژانس اطلاع داد که نصب تجهیزات در UCF برای تبدیل UF6 با غنای ۲۰ درصد U235 به U3O8 مورد نیاز برای تولید سوخت برای TRR در نوامبر ۲۰۱۰ آغاز خواهد شد. ایران در نامه‌ای به تاریخ ۱۷ اوت ۲۰۱۰ آژانس را از آغاز آزمایش‌هایی برای تبدیل UF6 به U3O8 با استفاده از UF6 تهی شده در سپتامبر ۲۰۱۱ در UCF مطلع کرد.

۲۶٫ ایران در نامه‌ای به تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۰ یک پرسش‌نامه اطلاعات طراحی روزآمد برای کارخانه تولید سوخت FMP ارایه کرد که در آن بیان داشت تولید سوخت برای TRR در بخشی از یک ساختمان UCF انجام خواهد شد. ایران در نامه‌ای به آژانس در تاریخ ۱۷ اوت ۲۰۱۰ ابراز کرد که در نظر دارد تجهیزات لازم برای تولید سوخت TRR را در نوامبر ۲۰۱۰ نصب کند. در ۳ اوت ۲۰۱۰ آژانس یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی و یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در FMP انجام داد و تأیید کرد که هیچ مجتمع، میله یا قرص سوخت جدیدی برای رآکتور IR-40 تولید نشده است.

هـ . سایر فعالیت‌ها

۲۷٫ ایران در نامه ۹ اوت ۲۰۱۰ به آژانس اطلاع داد که انتقال سوخت تازه به ساختمان نگهداری رآکتور در نیروگاه بوشهر را آغاز خواهد کرد. آن گونه که در گزارش پیشین مدیرکل بیان شده، ایران به آژانس اطلاع داده است که مجتمع سوخت را قبل از بارگذاری آن در قلب راکتور مورد یک آزمایش فنی قرار خواهد داد. در ۲۱ اوت، آژانس تأیید کرد که انتقال سوخت تازه به ساختمان راکتور شروع شده و اقدامات خود را برای راستی‌آزمایی مجدد آغاز کرده است.

۲۸٫ آزمایشگاه تحقیقاتی چند منظوره جابربن‌حیان (JHL) در مرکز تحقیقات اتمی تهران واقع شده و یک آزمایشگاه تحقیقاتی در زمینه شیمی هسته‌یی و غیرهسته‌یی است. در ۳۱ ژوییه ۲۰۱۰ آژانس یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی و یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی در این آزمایشگاه انجام داد که در ضمن آن ایران آن چه را در جریان راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی صورت گرفته در ۱۴ آوریل ۲۰۱۰ ابراز داشته بود مورد تأکید و تصریح قرار داد، خصوصا این که فعالیت‌های آزمایشگاه مزبور به یک طرح صرفا تحقیقاتی با هدف مطالعه رفتار الکتروشیمیایی یون اورانیل در مایع یونی با استفاده از یک محلول نیترات اورانیل مربوط می‌شود. ایران هم‌چنین ابراز کرد که این فعالیت‌های آزمایشگاهی هنوز آغاز نشده است. آژانس به نظارت خود بر اقدامات تحقیقاتی و توسعه‌یی ایران در زمینه الکتروشیمی در این مرکز ادامه می‌دهد.

۲۹٫ بر اساس تصاویر ماهواره‌یی، ارزیابی آژانس این است که عملیات مربوط به استخراج و تغلیظ اورانیوم در منطقه کارخانه تولید اورانیوم بندرعباس هم‌چنان ادامه داشته و فعالیت‌های ساختمانی در کارخانه تولید کیک زرد اردکان و معدن اورانیوم ساغند نیز ادامه دارد.

و . اطلاعات طراحی

۳۰٫ همان‌گونه که در گزارش‌های قبلی مدیرکل توضیح داده شد، کد اصلاح شده ۱/۳ از بخش کلی ترتیبات فرعی موافقت‌نامه پادمان ایران، همان‌گونه که از سوی ایران در سال ۲۰۰۳ مورد موافقت قرار گرفت، با وجود تصمیم ایران در سال ۲۰۰۷ مبنی بر تعلیق اجرای آن درحال اجرا تلقی می‌شود. اگرچه آژانس در موارد متعدد به ایران یادآوری کرد که این کشور موظف به ارائه اطلاعات طراح مطابق با کد اصلاح شده ۱/۳ است، ایران اجرای کد ۱/۳ را از سر نگرفت که این امر با وظایفش به موجب ترتیبات فرعی ناسازگار است. ایران تنها کشور دارای فعالیت‌های هسته‌یی شاخص است که دارای موافقت‌نامه پادمان جامع در حال اجراست که مفاد کد اصلاح شده ۱/۳ را به اجرا نمی‌گذارد.

۳۱٫ ایران در هر دو مورد تاسیسات دارخوین و FFEP تصمیم برای ساخت یا مجوز ساخت تاسیسات را طبق آن چه که به موجب کد اصلاح شده ۱/۳ مقرر شده به موقع به آژانس اعلام نکرد و صرفا اطلاعات طراحی محدودی را در ارتباط با آن تاسیسات ارائه کرد. ایران اطلاعات طراح روزآمد برای رآکتور IR-40 را ارائه نداده است.

۳۲٫ آژانس طی نامه مورخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ از ایران درخواست کرد که اظهارات عنوان شده از سوی جناب آقای علی اکبر صالحی معاون رییس‌جمهور و رییس سازمان انرژی اتمی ایران به یکی از خبرگزاری‌های ایران مبنی بر این‌که ایران در حال طراحی رآکتور مشابه با TRR برای تولید رادیوایزوتوپ‌ها است را تایید کند. آژانس در همان نامه هم‌چنین درخواست کرد چنان‌چه تصمیمی برای ساخت تاسیسات جدید هسته‌یی از سوی ایران اتخاذ شده، ایران اطلاعات بیش‌تر درباره طراحی و زمان‌بندی ساخت تاسیسات ارائه کند. ایران در پاسخ مورخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۰ تاکید کرد که به همکاری با آژانس «طبق موافقت‌نامه پادمان خود» ادامه می‌دهد.

۳۳٫ جناب آقای علی اکبر صالحی در ۱۶ اوت ۲۰۱۰ اعلام کرد که «مطالعات برای مکانیابی ۱۰ تاسیسات غنی‌سازی دیگر» به پایان رسیده است و این‌که “ساخت یکی از این تاسیسات تا پایان سال (جاری ایرانی) (مارس ۲۰۱۰) یا آغاز سال آینده آغاز خواهد شد.” آژانس در نامه‌ای به تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۱۰ از ایران درخواست کرد که اطلاعات طراح اولیه برای این تاسیسات را ارائه کند. ایران در پاسخ خود به تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۱۰ اطلاعات درخواست شده را ارائه نداده و فقط عنوان کرد که اطلاعات لازم را در«زمان مقتضی» به آژانس ارائه خواهد داد. این آخرین مکاتبات بین ایران و آژانس با تبادلات مشابهی در ارتباط با اعلام‌های عمومی مقامات ایرانی درباره احتمال ساخت تاسیسات هسته‌یی جدید دنبال می‌شود. ایران هم‌چنین گفته است که مطالب مربوط به اطلاعات طراح مندرج در بندهای ۳۰ تا ۳۵ گزارش قبلی مدیرکل (Gov/28/2010) « هیچ مبنای قانونی ندارد».

۳۴٫ ایران تغییرات انجام شده در PFEP برای تولید اورانیوم با غنای تا سطح ۲۰ درصد U-235 را که مشخصا با مقاصد پادمانی در ارتباط است، در مدت زمانی کافی به شکلی که آژانس بتواند رویه پادمان خود را آن‌گونه که در ماده ۴۵ موافقت‌نامه پادمان ایران مقرر شده تنظیم کند، به آژانس اعلام نکرد.

ز. انتصاب بازرسان

۳۵٫ ایران در نامه‌ای به مدیرکل به تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۰ عنوان کرد که از این پس چنان‌چه اطلاعات محرمانه که توسط آژانس در نتیجه اجرای موافقت‌نامه پادمان به دست آمده «به هر نحوی نشت یافته و یا به رسانه‌ها منتقل شود، به عنوان نخستین واکنش انتصاب بازرسان مربوطه ملغی خواهد شد». ایران در نامه‌ای به مدیرکل به تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰، با اشاره به «غلط و نادرست بودن مطالب مندرج در پاراگراف ۲۸» گزارش قبلی مدیرکل (Gov/28/2010)، به آژانس اطلاع داد که با انتصاب دو تن از بازرسان که اخیرا به بازرسی در ایران پرداخته بودند، مخالف است.

۳۶٫ اگرچه موافقت‌نامه پادمان ایران اجازه مخالفت با انتصاب بازرسان آژانس را می‌دهد، آژانس مبنایی را که بر اساس آن ایران در پی توجیه مخالفت خود در این مورد برآمده بود، مردود شمرد. آژانس به کار حرفه‌یی و غیرجانبدارانه بازرسان مورد نظر همانند تمامی دیگر بازرسان اعتماد کامل دارد و تاکید می‌کند که گزارش قبلی مدیرکل درباره اجرای پادمان در ایران (Gov/28/2010) کاملا دقیق است.

۳۷٫ آژانس در ملاقاتی با نماینده ایران نزد آژانس در تاریخ ۲۰ جولای ۲۰۱۰ به نماینده ایران اطلاع داد که مخالفت مکرر توسط ایران با انتصاب بازرسان مجرب در چرخه سوخت و تاسیسات هسته‌یی ایران روند بازرسی را با مانع مواجه ساخته و بدین ترتیب از قابلیت آژانس برای اجرای موثر و کارآمد پادمان در ایران می‌کاهد. در این راستا آژانس در همان ملاقات بار دیگر درخواست کرد ایران در تصمیم مورخ ۱۶ ژانویه ۲۰۰۷ خود مبنی بر درخواست از آژانس برای انصراف از انتصاب ۳۸ بازرس آژانس و درخواست‌هایش (که به سال ۲۰۰۶ بازمی‌گردد) دائر بر انصراف از انتصاب ۴ بازرس دیگر مجرب در انجام بازرسی در ایران، تجدید نظر کند. آژانس ضمن اذعان به پذیرش اخیر انتصاب پنج بازرس جدید از سوی ایران (در نامه‌هایی از ایران به آژانس به تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۱۰ و ۱۶ اوت ۲۰۱۰) هم‌چنان از ایران درخواست می‌کند که از مخالفت خود با انتصاب بازرسان مجرب در چرخه سوخت و تاسیسات هسته‌یی ایران دست بردارد.

ح. ابعاد نظامی احتمالی

۳۸٫ گزارش‌های قبلی مدیرکل شامل مشروح مسایل باقی‌مانده مربوط به ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران و اقدامات ایران است که برای حل و فصل این مسائل ضروری است. آژانس در گزارش فوریه ۲۰۱۰ مدیرکل شماری از مسائل فنی را که نیازمند بررسی از سوی ایران هستند تشریح کرد. در عین حال ایران از اوت ۲۰۰۸ با اظهار این‌که ادعاهای مربوط به ابعاد نظامی احتمالی به برنامه هسته‌یی‌اش بی‌اساس بوده و اطلاعاتی که آژانس به آن‌ها اشاره دارد مبتنی بر اسناد مجعول است، از مذاکره با آژانس درباره مسایل باقی‌مانده یا از ارائه هرگونه اطلاعات بیش‌تر یا ارائه دسترسی به اماکن و اشخاص مورد نیاز برای پرداختن به نگرانی‌های آژانس، امتناع ورزیده است.

۳۹٫ بر پایه تحلیل‌های همه جانبه آژانس از اطلاعات در دسترسش، آژانس هم‌چنان در مورد احتمال وجود احتمالی فعالیت‌های افشا نشده پیشین یا فعلی مربوط به امور هسته‌یی با مشارکت سازمان‌های مرتبط با بخش نظامی در ایران، شامل فعالیت‌های مرتبط با ساخت خرج انفجاری هسته‌یی برای یک موشک، نگرانی دارد. علائمی وجود دارند که موارد مشخصی از این فعالیت‌ها ممکن است پس از سال ۲۰۰۴ نیز ادامه یافته باشند.

۴۰٫ قطعا ضروری است که ایران بدون تاخیر بیش‌تر در مورد این موضوعات با آژانس وارد تعامل شود و این‌که آژانس اجازه یابد از همه سایت‌های مربوطه بازدید کرده، به همه تجهیزات و اسناد مربوطه دسترسی یافته و اجازه یابد با تمامی اشخاص مربوطه مصاحبه کند. گذشت زمان و کاهش امکان دسترسی به برخی اطلاعات مربوطه فوریت این مساله را بالا می‌برد. تعامل اساسی و جدی ایران برای قادر کردن آژانس برای حصول پیشرفت در تایید صحت و تکمیل بودن اظهارات ایران، نقش اساسی دارد.

ط. خلاصه

۴۱٫ درحالی که آژانس به راستی‌آزمایی انحراف نداشتن مواد هسته‌یی اعلام شده در ایران ادامه می‌دهد، ایران برای اجازه دادن به آژانس به منظور تایید این که تمامی مواد هسته‌یی در ایران در فعالیت‌های صلح‌آمیز قرار دارند، همکاری لازم را معمول نداشته است.

۴۲٫ به ویژه این‌که ایران الزامات مندرج در قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت شامل اجرای پروتکل الحاقی را، که برای اعتمادسازی به مقاصد منحصرا صلح‌آمیز برنامه هسته‌یی ایران و حل و فصل مسائل باقی‌مانده نقش اساسی دارد، به اجرا نگذاشته است. به ویژه برای ایران ضرورت دارد که برای ابهام‌زدایی موضوعات باقی‌مانده که موجب نگرانی درباره ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی‌اش هستند، همکاری کند، از جمله از طریق دسترسی به تمامی سایت‌ها، تجهیزات، اشخاص و اسناد مورد درخواست آژانس را فراهم کند. هم‌چنین ایران باید کد اصلاح شده ۱/۳ در خصوص ارائه پیش هنگام اطلاعات طراح را به اجرا در آورد.

۴۳٫ به علاوه ایران برخلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی را تعلیق نکرده است. ایران فعالیت کارخانه غنی‌سازی سوخت (FEP) و کارخانه نیمه صنعتی غنی‌سازی سوخت (PFEP) را در نظنز ادامه داده است و غنی‌سازی U-235 تا سطح ۲۰درصد را در PFEP در حال حاضر در دو آبشار متصل به یکدیگر آغاز کرده است. ایران به ساخت FFEP ادامه داده است. ضروری است که به منظور راستی‌آزمایی گاه‌شمار و هدف اصلی FFEP، ایران دسترسی آژانس را به اسناد طرح مربوطه و به شرکت‌های درگیر در طراحی و ساخت کارخانه فراهم آورد. ایران هم‌چنین نیاز دارد یک پرسشنامه اطلاعات طرح کامل را برای این تاسیسات ارائه کند. ایران هم‌چنین اعلام کرده است که مکان‌هایی را برای تاسیسات جدید غنی‌سازی انتخاب کرده و این‌که ساخت یکی از این تاسیسات حوالی مارس ۲۰۱۱ آغاز خواهد شد، اما اطلاعات طرح لازم و دسترسی را برای آژانس طبق موافقت‌نامه پادمان ایران و ترتیبات فرعی فراهم نساخته است.

۴۴٫ هم‌چنین ایران برخلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت به ساخت رآکتور IR-40 و فعالیت‌های مرتبط با آب سنگین ادامه داده است. آژانس اجازه نیافت که از آب سنگینی که در UCF انبار شده نمونه‌برداری کند و از دسترسی به کارخانه تولید آب سنگین (HWPP) برخوردار نشد. در حالی‌که آژانس می‌تواند گزارش کند که ایران اظهاراتی را دائر بر این‌که فعالیت‌های مذکور را تعلیق نخواهد کرد، عنوان داشته است، در عین حال آژانس بدون داشتن دسترسی کامل به آب سنگین در UCF ،HWPP و دیگر تاسیساتی که ایران اعلام کرده، تصمیم ساخت آن‌ها را دارد، قادر نیست که چنین اظهاراتی را تایید کند و بنابراین بتواند در این‌باره به طور کامل گزارش دهد.

۴۵٫ ایران با انتصاب دو بازرس که اخیرا در ایران به بازرسی پرداخته بودند، مخالفت کرد. آژانس دلایلی را که بر پایه آن ایران در پی توجیه مخالفت خود بوده مردود شمرده و هم‌چنین نگران است که مخالفت‌های مجدد با انتصاب بازرسان مجرب روند بازرسی را با مانع مواجه کرده و از قابلیت آژانس برای اجرای پادمان در ایران بکاهد.

۴۶٫ مدیرکل از ایران درخواست می‌کند که برای اجرای کامل موافقت‌نامه پادمان و دیگر وظایفش شامل اجرای پروتکل الحاقی اقدامات لازم معمول دارد.

۴۷٫ مدیرکل به نحو مقتضی به گزارش‌دهی ادامه خواهد داد.»

نوشته ای از

 نسخه چاپی این برگه