در حال بارگزاری ...
پرچم جمهوری اسلامی از تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۰، بر فراز تپه ای در یک پارک مشرف به خاک اسرائیل، در منتهی علیه جنوب لبنان به اهتزاز در آمده است.
از سرگیری مذاکرات صلح منحصرأ بر اختلاف میان اسرائیل و فلسطینی ها متمرکز است، اما در راه رسیدن به صلح خاورمیانه، بازیگران اصلی دیگری نیز نقش بازی می کنند.
در بالای این تپه که واقع در منتهی علیه جنوب لبنان مشرف به مزارع اسرائیلی است، پارک زیبایی وجود دارد که در آن بزرگترها دور میزها تفریح می کنند و کودکان از وسایل بازی بالا می روند.
اگر این پارک با اهتزاز پرچم جمهوری اسلامی ایران بر فرازش، در خاک لبنان نبود، هیچ نکته قابل توجهی نداشت.
جمهوری اسلامی که رهبرانش خواستار محو اسرائیل از نقشه جهان هستند پس از جنگ میان اسرائیل و حزب الله،- گروه اسلامگرای تحت حمایت ایران در خاک لبنان- در سال ۲۰۰۶، این پارک را به مردم جنوب لبنان هدیه کردند.
این پارک نشانه آشکاری است از پول هائی که پس از جنگ در جنوب لبنان صرف شده است. کامیون های پر از اسکناس که به اعتقاد بسیاری از ایران آمده بود ، پس از جنگ تحویل حزب الله شد تا صرف بازسازی و به راه انداختن دوباره کسب و کارها شود.
البته رد گیری پول هائی که برای مسلح نگه داشتن حزب الله، که بر بخش عمده جنوب مسلط است خرج می شود، دشوارتر است.
“پل سالم” مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه “کارنگی” در بیروت،می گوید حزب الله مجموعه متنوعی از موشک های کوتاه برد، میان برد و بلند برد دارد، اما شمار دقیق آنها و این که حزب الله خیال دارد با آنها چکار کند، معلوم نیست.
“کسی چه می داند؟ اما ظاهراً آنها قابلیت زیادی برای ضربه زدن به اسرائیل، با سیستم موشکی شان دارند. حزب الله حالا نمی خواهد آنچه در سال ۲۰۰۶ روی داد تکرار شود. آنها اگر بتوانند، نمی خواهند با اسرائیل جنگ کنند.”
گرچه حزب الله ادعای پیروزی در جنگ کرد، لبنان بهای سنگینی پرداخت، و به خاطر آن، بسیاری حزب الله را سرزنش کردند. هنوز بمب های خوشه ای در نواحی روستائی مردم را ناقص می کنند و حدود ۲۰۰/۰۰۰ نفر هنوز در داخل لبنان به خانه هایشان باز نگشته اند.
“سالم” عقیده دارد حزب الله از الگوی انقلابی اسلامی آفرینندگانش بسیار فاصله گرفته، و به بخش همخوان تری ازجامعه چند مذهبی لبنان، متحول شده است. حملات گذشته آن به هدف های آمریکائی، موجب شده که ایالات متحده، نام حزب الله را در فهرست گروه های تروریستی خود قرار دهد. اما حزب الله در عین حال کرسی هائی در مجلس و وزیرانی در دولت لبنان دارد. و به خدمات اجتماعی خود، اداره بیمارستان ها، آموزشگاه ها و حتی کشتزارهای فرآورده های ارگانیک ادامه می دهد.
چنین کارهائی باعث شده که چهار سال اخیر، ایام نسبتاً آرامی باشد. از شگفت انگیز ترین نشانه های عادی شدن اوضاع از جمله آن است که یک بازیگر انگلیسی، که ستاره یک سریال سینمائی محبوب کودکان است، تعطیلات خود را در ویلای با شکوه پدر بزرگش، که یک مورخ بریتانیائی – لبنانی است و گاهی اوقات در جائی که قبلاً “حزب اللهستان” خوانده میشد زندگی می کند، می گذراند.
آرامش کنونی ، تا حدودی هم به حضور روزافزون نیروهای صلحبان سازمان ملل متحد «یونیفل»، پس از سال ۲۰۰۶ نسبت داده می شود، و همچنین بازگشت نیروهای مسلح دولت لبنان، به ناحیه ای که دهه ها از آن غایب بود.
آندره آ تننتی سخنگوی «یونیفل» می گوید: “اوضاع این ایام، یکی از آرام ترین ها در تاریخ اخیر لبنان است، و روابط ما با ارتش لبنان هم خوب است. و یکی از مهم ترین جنبه های این همکاری آن است که ارتش لبنان تصمیم گرفت در جنوب کشور، قدرت خود را از طریق ساختن یک پل جدید به نمایش بگذارد.”
اما این ارتش لبنان، و نه حزب الله بود که در یکی از جدی ترین درگیری های سال های اخیر – درگیری با اسرائیل در ماه گذشته بر سر علامت گذاری مرز موسوم به «خط آبی» – که یک افسر بلند پایه اسرائیلی و سه سرباز لبنانی و یک خبرنگار در آن کشته شدند، دخالت کرد.
بر خلاف آنچه که به عنوان عملکرد بد ارتش لبنان در درگیری تلقی شد، اراده آن ارتش به مقابله با ارتش کشور همسایه که بسیار مجهزتر بود، این عقیده را تقویت کرد که شاید ارتش لبنان بتواند مهم ترین استدلال حزب الله برای نگه داشتن زرادخانه بزرگ خود یعنی دفاع ملی را بی اعتبار سازد.
ژنرال بازنشسته لبنانی “الیاس حنا” می گوید محتمل نیست که ارتش بتواتد به این زودی ها جای حزب الله را بگیرد، آن هم نه فقط به خاطر عدم آمادگی.
“آیا میان حزب الله و ارتش لبنان رقابت هائی وجود دارد؟ مسلماً، زیرا اگر ارتشی شبیه به حزب الله و آماده دفاع از مملکت داشته باشید، دیگر نیازی به حزب الله نیست. اما حزب الله، در حقیقت به مساُله منطقه ارتباط دارد، و حزب الله وقت و بی وقت از “محور مقاومت” – یعنی لبنان، سوریه و ایران – دم می زند.
یکی از فوریت های منطقه ای ایران، احتمال حمله اسرائیل به تاُسیسات اتمی آن است.آسرائیل به همراه آمریکا و دیگر کشورها ، می گویند ایران در صدد ساختن سلاح های اتمی است، و اسرائیل آشکارا هدف آن است.
“پل سالم” از مرکز مطالعات خاورمیانه “کارنگی” می گوید که اگر اسرائیل دست به یک حمله پیشگیرانه بزند ، تنها وسیله واقعی ایران برای تلافی، از طریق لبنان خواهد بود.
“حالا، آیا کسی از این وضع خوشحال است؟ آیا لبنانی ها از این وضع خوششان می آید؟ نه. اما آیا ایران سال ها نیروهای نظامی خود رامسلح نکرده، و صدها میلیون دلار صرف حزب الله نکرده که هر وقت بخواهد از آن ها استفاده کند؟ نه. کسی از این وضع خوشحال نیست.
“سالم” می گوید ایران اجازه نخواهد داد “معدودی لبنانی” جلوی تلافی حمله اسرائیل را بگیرند.
صدای آمریکا
loading...
loading...
نسخه چاپی این برگه
دیدگاه های شما