از این که دیدگاه خودتان را در ارتباط با نوشتار من در “ خبرنامه ملی ایرانیان “ گذاشته اید بی نهایت سپاسگزارم.
و اما بعد، آیا همین ملت نبودند که با گوش فرا دادن به اراجیف مشتی چپی و مارکسیست اسلامی میهن ما را به این روز سیاه انداختند؟ و ایا این واقعیت کتمان کردنی است که مردم سنگدلانه به مشاهده صحنه های حزن انگیز اعدام جوانان میهنمان می روند؟ من مطمئن هستم که شما نمی توانید یک مورچه را زیر پایتان لگد کنید؛ بنابراین امثال شما هرگز به چنین مراسم دردناکی نخواهند رفت زیرا تحملش برایشان اسان نیست.

متأسفانه اینانی هم که به پشتیبانی از جنایتکاران رژیم آخوندی در اینگونه مراسم حضور می یابند؛ در شرایط کنونی در پیکره جامعه ایرانی ملت نامیده می شوند. اینها دلشان می آید که شاهد به قتل رسیدن فرزندان جوان شهروندان خودشان، به دست مزدوران جمهوری اسلامی باشند. پس نمی توانند رقت قلب آریامنشانه شما و امثال شما را داشته باشند. .
از نظر من این دسته از مردم، نه آنکه نباید ملت نامیده بشوند؛ بلکه دریغم می آید که آنها را ایرانی هم بنامم

پاینده باشید

با احترام محترم مومنی

لباس زنان فساد آور است یا تعلیمات دشمن مدارانه عده ای جوان خام که بدون تفکر و با شستشوی مغزی توسط حضرات روحانی به مردم بی دفاع حمله کرده وباد دینداری بغبغب میاندازند.

آقای علم الهدی بجای مشغول کردن مردم به دودستگی و ادامه حکومت ظالمانه ،ریشه فساد وهرزگی را در شهوترانی و قدرت طلبی برخی مدیران ومسولین جانماز آبکش خودتان بجویید.برای برچیدن فساد باید ریشه روحانیت هرزه را بخشکانیم.

ایمان نسل جوان را دوگانگی گفتار و رفتار روحانیون بمسخره گرفه است.

دوست عزیز آقای نادری گرامی، در هیچ سوره و آیه ای از قرآن، کوچکترین اشاره ای به چادر نشده است. حتی به واژه مو هم اشاره نشده. خدائی که به وضوح می گوید که هیچ خشک و تری نیست که در این کتاب از آن سخن نیامده باشد؛ آیا کلمه کم داشت که به چادر و مو اشاره ننموده است؟ خیر او فقط مسائلی را که انسانها به آن نیاز داشته اند را مطرح کرده است. در سوره های ۳۳= احزاب و ۲۴ = نور که در مورد حجاب سخن می گوید؛ ابتدا به مردها یادآوری نموده که چشمهایشان را پاک نگهدارند ( زیرا خدا از قبل میدانسته که بعضی از مردان، بخصوص طایفه آخوندها و اعوان و انصارشان، چشمهای ناپاک و دلهای تیره و هوسران دارند. به همین خاطر آنها را به ترسیدن از خدا و به انجام ندادن کارهای دور از رضایت خالق بیم داده است ) . درحقیقت حجابی که خدا از آن یاد می کند، لباس تقوا = حرف شنوی از خداست که باید به تن هر مرد و زن مسلمانی باشد. او میان زن و مرد هیچ تفاوتی قائل نشده است . این ملاهای دل پلید و شیطان سینه هستند که برای سوء استفاده کردن از زن، او را در درجه پائین تری از خودشان قرار داده اند. در پناه یزدان پاک و تندرست باشید

رادیو اسرائیل در برنامه امروز به این مسئلهچرداخت که خالی از لطف نیست:

آیا آثار باستانی ایرانی در شیکاگو به ایران بازگردانده می شوند؟

دادگاه تجدید نظر در ایالت شیکاگو در ایالات متحده، حکم دادگاه اولیه را مبنی بر فروش چند اثر باستانی ایرانی به منظور پرداخت خسارت به قربانیان سه حمله تروریستی در اسرائیل لغو کرد.

در سه حمله انتحاری در بازار اورشلیم در شهریور سال ۱۳۷۶، سپتامبر ۱۹۹۷ ، پنج تن کشته و ۲۰۰ نفر زخمی شدند.

مسؤولیت انجام آن حملات تروریستی را، سازمان حماس برعهده گرفت و خانواده های برخی از قربانیان شکایتی به دادگاه بردند که براساس آن حکومت اسلامی ایران به دلیل آموزش دادن تروریست های حماس و قرار دادن تجهیزات در اختیار آنها، مسؤول این حملات شناخته شد و مقرر گردید از محل اموال حکومت ایران در ایالات متحده، ۷۱ میلیون دلار به آنها غرامت پرداخت شود.

http://www.cais-soas.com/persian/news/index.php?option=com_content&view=article&id=62:1390-01-10-06-39-21&catid=17

محمد تقی کروبی از محل دیدار خبری نداده و تنها در وبسایت شخصی خود نوشته است: “بعد از بیست سه روز بی خبری مطلق از وضعیت پدر و مادرم، امروز روحانی عزیزی که مورد اعتماد خانواده و حاکمیت است طی تماس تلفنی با اینجانب اظهار داشتند که شب گذشته در محیطی دوستانه با پدر و مادرم ملاقات نموده اند.”

او ادامه داده است: “این عزیز خبر از صحت، سلامت و آرامش کامل آنان دادند. با وجود ۳۶ روز محرومیت تمامی اعضای خانواده از دیدار با والدین و ۲۳ روز از ناپدید شدن آن ها، این اقدام دیر هنگام مقامات امنیتی را به فال نیک گرفته و امید است که در آینده نزدیک حق اطلاع و دیدار خانواده به رسمیت شناخته شود.”

و نکته شایان ذکر این است: در روزهای اخیر، برخی از سایت های اصولگرا مدعی شده بودند که کروبی قصد دارد توبه نامه بنویسد؛ خبری که برخی منابع اصلاح طلبان آن را به فشار شدید بر کروبی و حتی احتمال شکنجه شدن او تفسیر کردند.

همانطور که در تیتر خبر ملاحظه میفرمائید نظر ما نسبت به فرمایش شما کاملآ واضح و برابر است./
اما از انجا که ما احترام به عقاید تمامی خوانندگان این خبر نامه میگذاریم انتخاب را نیز به افکار عمومی واگذار مینمائیم.
با سپاس از شما

با سپاس از ابراز نظر زیبایتان! سئوالی برای بنده و دیگر همکارانم در سایت خبرنامه ملّی ایرانیان پیش آمد که چطور شخصی میتواند مدعی شود که در شهر اهواز و در قلب جریانات قرار دارد و زندگی میکند در حالیکه ای میل ارسالی شما دوست توانا از کشور چک بدستمان رسیده!؟ خواهشمندیم شما حضور خود در شهر اهواز را ثابت نمائید تا ما نیز بتوانیم فرمایشات شما را در رد خبر باور کنیم.

با احترام

فرزاد سلطانزاده نادری

بسیار شادمانیم که چنین دوستانی را در کنار خود داریم.

به امید ایرانی آباد و آزاد

۱. از بوجود آمدن رودخانه خون مردم بیگناه جلوگیری کرده

۲. آینده میهنمان ایران را نجات داده

۳. آبروی خود و اسلام را بخرید و آن را به مساجد باز گردانده، آن را برای همیشه از سیاست جدا کرده و احترام آن را حفظ کنید.

امیدوارم نگرشی واقع بینانه از آنچه امروز در میهنمان در جریان است را داشته باشید و بکوشید از خود نام نکویی در تاریخ بگذارید.

سعید فرصت

قوم گفتند این همه زرقست و مکر

کی خدا نایب کند از زید و بکر

هر رسول شاه باید جنس او

آب و گل کو خالق افلاک کو

مغز خر خوردیم تا ما چون شما

پشه را داریم همراز هما

کو هما کو پشه کو گل کو خدا

ز آفتاب چرخ چه بود ذره را

این چه نسبت این چه پیوندی بود

تاکه در عقل و دماغی در رود

http://www.melli.eu/1389/09/11/52081/

نیروهای امنیتی به بازماندگان پزشک‌پور گفته بودند که «اگر خودتان مراسم خاکسپاری را بی‌سر و صدا امروز انجام ندهید، ما او را دفن کرده و محل خاکسپاری را ۱۰ روز بعد به شما خواهیم گفت.»

گفتنی است، پیکر پزشک‌پور امشب در حالی به خاک سپرده شد که چندین تن از ماموران وزارات اطلاعات در محل حضور داشته و بر این کار نظارت داشتند.

قرار بود پیکر موسس حزب پان ایرانیست ایران، فردا از جلوی منزل خواهر وی در قلهک تهران تشییع بشود.

مهم، زندگی تختی بود؛ نه دلیل مرگش

۱۷ دی‌ماه، سالگرد درگذشت غلامرضا تختی است. او در شهریور ماه ۱۳۰۹ در تهران متولد شد و در سن ۳۷ سالگی در سال ۱۳۴۶ بدرود حیات گفت.

تختی در دوران ورزشی‌اش مدال‌های زیادی برای ایران به ارمغان آورد که از آن جمله به ۹ مدال طلا، قهرمانی در المپیک و بازی‌های آسیایی و حضور او در چهار دوره‌ی المپیک می‌توان اشاره کرد.

اما جدا از موفقیت‌های ورزشی تختی در صحنه‌های بین‌المللی، این شخصیت ویژه و روحیه جوانمردی اوست که نام تختی را تا کنون زنده نگاه داشته. کوشش او در جمع‌آوری پول برای زلزله‌زدگان بویین‌زهرا در دهه‌ی ۴۰، نمونه‌ای از خصوصیات مردم‌دوستی او و حمایت مردم از او در این امر و نشان‌گر محبوبیت او در میان مردم بود.

درازمدت بودن دوران قهرمانی تختی، خصوصیات والای او و قهرمانانه ایستادن در برابر حکومت وقت، اسطوره‌ی افسانه‌ای از این کشتی‌گیر ایران ساخت. مرگ تختی در زمانی که هنوز قادر بود به عنوان کشتی‌گیر و مربی خدمات زیادی به ورزش ایران بکند، ضایعه‌ی بزرگی برای کشور بود.

غلامرضا تختی، تا چند سال قبل از مرگش مورد مهر و محبت محمدرضاشاه پهلوی قرار داشت که به ورزش و ورزشکاران علاقه‌ی زیادی نشان می‌داد. اما نزدیکی او به شخصیت‌های وابسته به جبهه ملی و هواداران دکتر محمد مصدق و عضویت او در جبهه ملی، رفته رفته او را از نظام حاکم بر ایران دور کرد و سرانجام شرکت او در یک میتینگ جبهه ملی در میدان جلالیه تهران، او را مورد بی‌مهری کامل دستگاه قرار داد.

از این رو، پس از مرگ تختی در اتاق هتلی به نام آتلانتیک – که علت آن خودکشی اعلام شد – این شایعه بر سر زبان‌ها افتاد که او به دست رژیم و دستگاه امنیتی آن کشته شده.

غلامرضا تختی در سال ۱۳۴۵ با شهلا توکلی ازدواج کرد که حاصل آن فرزندی به نام بابک است که در سال ۱۳۴۶ متولد شد. در مورد شخصیت ویژه‌ی غلامرضا تختی با بابک پسر او گفتگویی داشتیم.

بابک تختی، فرزند غلامرضا تختی: مهم‌ترین چیزی که در زندگی تختی به نظرم وجود داشته و خب خیلی متمایز است و همیشه خودش را به روشنی به رخ آدم می‌کشد، این است که در آن دوره که یک دوره شکست است بعد از کودتای ۲۸ مرداد (بود) و ورزشکاران، شاید در آن‌جا اثری داشت، تختی آمد و خودش را به حکومت نفروخت و در واقع جانب مملکت را گرفت. فکر می‌کنم که این راز زندگی تختی بود و از همه چیز مهم‌تر در زندگی تختی به چشم من آمده است .

۴۰ سال است که از مرگ تختی می‌گذرد و نام تختی همچنان زنده است و روحیات پهلوانی تختی بر سر زبان‌هاست. شما این رابطه جاودانی تختی با مردم را که خیلی از آن‌ها در زمان مرگ تختی هنوز به دنیا نیامده بودند، چگونه توجیه می‌کنید؟

بگذارید اشاره کنم به چیزی که در صحبت و سؤال خودتان است. شما اشاره به پهلوانی کردید. چندین سال پیش هم‌زمان با زلزله بم، فدراسیون کشتی از من دعوت کرد که در جلسه‌ای شرکت کنم که برای سالمرگ پدرم می‌خواهند بگیرند. جلسه‌ای مقدماتی برای چگونگی برگزاری آن مراسم بود و وقتی من وارد فدراسیون شدم، کمی دیر رسیده بودم و همه‌ی دوستان نشسته بودند. من نمی‌دانستم که فرض بفرمایید خبرنگاری هم هست یا نه.

آن‌جا از من نظر خواستند و من گفتم از این حالت کلیشه‌ای این مراسم را در واقع بیرون بیاوریم. مثلاً از بزرگان و اندیشمندانی دعوت کنید و راجع به مسائل فرهنگی که در واقع تختی و یا از تبار تختی با آن مرتبطند، حرف زده شود. بعد هم به این اشاره کردم که گفتم مثلاً این واژه‌ی «جهان‌پهلوان» که به تختی می‌گویید غلط است و تختی قهرمان است.

این البته حرف یک بزرگی است که من در آن موقع اسمش را نیاوردم؛ چون جو بعد خیلی به هم ریخت که جهان‌پهلوان واژه‌ی درستی برای توصیف کسی است که ما مثل تختی می‌شناسیمش. حرف آن بزرگ این است که در واقع این واژه، ترجمه‌ی «world champion» است که در شاهنامه‌ هم به رستم اطلاق می‌شود. در صورتی که تختی برای ما قهرمان است.

من صحبت این را کردم؛ و آن‌جا یک خبرنگاری بود و این یک بازتاب خیلی گسترده‌ای پیدا کرد و در واقع من را تقبیح کردند که چرا چنین حرفی را زده‌ای و من دیگر نگفتم که این حرف چه کسی است؛ در صورتی که تختی، جهان‌پهلوان ما نیست؛ رستم جهان‌پهلوان ماست که زور بازو دارد. ولی تختی به خاطر زور بازویش نیست که تختی است؛ تختی قهرمان دوران ماست.

ما می‌گوییم مصدق قهرمان دوران ماست و نمی‌گوییم که مصدق جهان‌پهلوان ماست. این هم خیلی به نظر من بحث مهمی نیست. اگر من می‌دانستم که به فرض خبرنگاری هم هست، آن موقع بیشتر این را توضیح می‌دادم. بعدش هم آن قدر آشوب شد که من ترجیح دادم سکوت کنم.

ببینید، بیشتر بار سیاسی همه چیز در ایران به چشم می‌خورد یا من فکر می‌کنم که در این یکی کاملاً سیاسی بود و البته سؤال شما را اصلاً جواب ندادم.

من فکر می‌کنم بیشتر از همه، زمانی بود که در آن فضای روحیه شکست‌خورده‌ی مردم بعد از ۲۸ مرداد و آدم‌هایی مثل شعبان جعفری که قداره می‌کشیدند و مثلاً دکتر فاطمی را که به ضرب چاقو زدند، تختی آمد و شکل و شمایل دیگری از ورزشکاران نشان داد.

چرا فکر می‌کنید که این قدر جوان‌ها به تختی علاقه‌مندند؟

اتفاقا این برای خود من هم حیرت‌انگیز است. خود من و نسل من هم تختی را ندیدیم و دیگر از ما کوچک‌ترهم که هیچ چیزی در ذهنشان ندارند. من فکر می‌کنم که گم‌شده‌‌شان را در تختی پیدا می‌کنند. این به نوعی تعریف اسطوره است که ما آرزوهایمان را در یک نفری متبلور می‌بینیم.

سؤالی که پیش می‌آید که پس از گذشت ۴۰ سال، شاید دیگر خیلی مهم نباشد، این است که بعد از این همه سال راجع به ابهام در مرگ تختی صحبت می‌شود. شما خودتان هم اگر درست یادم باشد، تحقیقاتی در این مورد کردید و کتابی در این مورد نوشتید. کتاب شما هم به این ابهامات پایان نداده. آیا در فکر شما هنوز علت مرگ تختی روشن نیست؟

من چنین کتابی در مورد تختی ننوشتم. قصد داشتم که این کار را بکنم؛ ولی بعد به دلایلی منصرف شدم. من پاسخ مشخص بله یا خیر نمی‌توانم به این سؤال بدهم. به دلیل این‌که برای هیچ کدامشان سند ندارم. نه می‌توانم سندی بدهم که تختی را کشتند و نه می‌توانم سندی بدهم که تختی خودکشی کرده. دلایلی برای هر دویش هست که مثلا برای خودکشی‌اش می‌توان این را تعبیر کرد به این که تختی خودکشی کرده؛ چون (با وجود) سن و سال کمی داشته، چرا وصیت‌نامه نوشته.

ولی از آن طرف هم دلایلی برای مرگش هست که دلایلی برای این هست که او را کشتند. حتی همین سند را بعضی از دوستان سیاسی تختی که متأسفانه حالا در بین ما نیستند، می‌ گفتند که آدم‌هایی که فعالیت سیاسی می‌کردند و مقداری آشکار شده بود تضاد تختی با دولت وقت طبیعی بود که مثلاً وصیت‌نامه داشته باشد.

مثلاً یک ابهام دیگر که من خودم در چیزهایی که بعد از مرگش دیدم به جا مانده، یک نامه به دادستان است. حالا من خودم کم دستم به قلم است، اگر می‌خواستم خودکشی کنم، هیچ وقت به دادستان نامه نمی‌نوشتم و به جای این نامه، برای زنم می‌نوشتم که به این دلیل خودکشی کردم. یک دفتری که خاطرات یک سال گذشته‌اش در آن بود، همه‌ی آن با خودکار یک‌رنگ است.

برای همین من نمی‌توانم مسجل کنم و بگویم که تختی را کشتند یا خودکشی کرده. این را بارها گفتم که واقعاً برای من اهمیت ندارد که به چه شکلی این اتفاق افتاده. مهم زندگی خود تختی بود که آن خیلی آشکار است و در واقع در نسل خودش که خوب شناخته شد و بعد هم انتقال پیدا می‌کند و نشانه‌اش هم همین علاقه‌ی جوان‌ها به تختی است.

آن عده‌ای که معتقدند تختی خودکشی کرده؛ حالا به دلایلی که آن‌ها اعتقاد دارند چه مالی بوده و چه خانوادگی و چه منزوی شدن بوده، با این وجود، هنوز رژیم سابق را در مرگ تختی مسئول می‌دانند. نظر شما چیست؟

ببینید این بی‌تردید درست است و من قبلاً این را گفتم. کشتن آدم‌ها فقط گلوله در سرشان خالی کردن نیست. وقتی که تختی را در استادیوم‌ها راه نمی‌دادند و اجازه نمی دادند که کشتی بگیرد یا به زور می‌فرستادندش، یعنی زمینه‌چینی می‌کردند که مجبور شود در مسابقات جهانی شرکت کند؛ ولی اجازه نمی‌دادند که حریف تمرینی داشته باشد. بقیه حریفانش را منع می‌کردند که با ایشان تمرین کنند. این‌ها در واقع یک جور کشتن است.

آن اتفاق معروف که او را در سالن راه ندادند، این برای کسی که همه‌ی عمرش را در سالن ورزشی گذرانده است، خیلی دردناک است. طرد و منفورش کنند، بدون تردید این خودش یعنی کشتن دیگر.

از این مسأله که بگذریم، چند سال پیش که من با شما صحبت کردم، دلتـان

می‌خواست که بنیادی به نام بنیاد تختی درست شود و مثل این‌که تا آن‌جایی که به خاطر دارم، صحبت‌هایی هم در این مورد کرده بودید. آیا به جایی هم رسید و یا برنامه‌ی دیگری را در این زمینه دارید؟

نه این بنیاد هم به جایی نرسید و اتفاقاً من یک مطلبی به مناسبت درگذشتش امسال نوشتم که در ایران چاپ شد و به این هم اشاره کردم. خیلی تغییر شکل پیدا کرد و در واقع آن بنیادی که ما می‌خواستیم و مد نظر من بود، بیشتر برای همین بود و همین تأکید در وجودی از تختی بود که شاید امروز نیاز به آن بیشتر حس می‌شود و من بیشتر منظورم به وجوه فرهنگی تختی است که با پادرمیانی تختی می‌توانیم از پتانسیل‌ها استفاده کنیم.

چیزی که من در پی آن بودم و قرار بود شهرداری دوران آقای کرباسچی که این کار را تقبل کرده بود انجام دهد، این بود که خانه‌ی تختی بازسازی و تبدیل به موزه شود. هم آرشیوی از ورزش کشور باشد، هم به بقیه مسائل بپردازد که منتهی آن خانه خراب شد و آن گرفتاری‌ها برای آقای کرباسچی پیش آمد و این معلق ماند.

بعد هم یکی از دلایلی که من این بنیاد را تعقیب نکردم، این بود که حفظ استقلالش از لحاظ سیاسی بسیار سخت بود و این چیزی بود که برای من اهمیت داشت و خب، این کار دشواری است.

آیا چیزی است که خودتان مایل هستید از تختی بگویید؟ دوست دارید از تختی چه طور یاد بشود، چگونه در خاطره‌ها بماند؟ آیا گفته‌ای از گفته‌های تختی هست که در ذهن شما نقش بسته باشد؟

در واقع آن جمله ای که این روزها خیلی به یادم می‌آید، این است که در مسابقه آقای احتشام‌زاده با حریف ژاپنی در باشگاه دانشگاه تهران از پدرم دعوت می‌کنند یا گذرش از آن‌جا می‌افتد و سری به آن مسابقه می‌زند. وقتی وارد سالن می‌شود دانشجویان خیلی تشویقش می‌کنند و از او می‌خواهند که حرفی بزند.

می‌گوید من امیدم به شما دانشجویان است. با این فشاری که این روزها در ایران به دانشجویان وارد می‌شود و با اخباری که من این روزها در این باره می‌خوانم، خیلی صدای این جمله‌اش را می‌شنوم.

سید جلال سیاد میری

اطلاعاتی درباره ی حمام معروف شیخ بهایی و شیوه ی عملکرد آن و چگونگی همیشه روشن بودن آن.

حمامی که تنها با یک شمع گرم میشد

حمام شیخ بهایی یکی از شاهکارهای معماری و مهندسی جهان است. ایران زمین از داشتن چنین فرزندانی به خود می‌بالد.

حمام شیخ بهایی مربوط به دوره صفویه است که با مهندسی شیخ بهایی ساخته شده است، سیستم گرمایی این حمام از شاهکارهای مهندسی با استفاده از قوانین فیزیک و شیمی محسوب می‌شود.

آب این حمام با سیستم “دم و گاز” یعنی از گاز متان فاضلاب مسجد جامع و چکیدن روغن عصارخانه شیخ بهایی که در مجاورت حمام قرار دارد روشن می‌شده است.

عصارخانه محلی برای تهیه روغن از دانه‌های روغن بوده است.
این حمام با استفاده از این سیستم پیچیده مهندسی به مدت طولانی تنها با یک شمع روشن می‌شده است.

این حمام از نظر معماری مانند سایر حمام‌های دوره صفویه دارای ویژگی‌های آن دوران است.

متاسفانه تا مدتی پیش این حمام تاریخی به ذباله‌دانی و محل تجمع افراد معتاد تبدیل شده بود و جالب اینکه این حمام ۳۰ وارث پیدا کرده بود!!

چندی پیش حفاظت از این اثر منحصر به فرد آغاز شد و به زودی مرمت آن آغاز خواهد شد.
حمام شیخ بهایی در شعاع یکصدمتری جنوب گنبد نظام الملک (جنوب مسجد جامع عتیق) در محله «در دست» قرار دارد.

تاریخ ساخت آن را سال ۱۰۶۵ عنوان می‌کنند و طراحی آن را به شیخ بهایی نسبت می‌دهند.
در اقوال آمده که این حمام اسرار آمیز خزینه‌ای دارد که آب آن خودکار و بدون مصرف انرژی مستقیم گرم می‌شده است.

البته بنا برنظر رایج‌انرژی گرمایی حمام از گاز و انرژی مالی فضولات و فاضلاب تامین می‌شده که از طریق سفالینه‌های تهیه شده و مکش گازهایی چون متان و اکسید گوگرد استفاده می کرده است.

حمام شیخ بهایی بنایی عمومی بوده که به مرور در تصرف اشخاص درآمده و گفته می‌شود زمانی حتی کارگر حمام نیز ادعایی از حمام داشته است.

در حال حاضر تا پیش از تملک نزدیک به ۳۰ نفر ادعای سرقفلی و مالکیت این اثر را داشتند.

با سپاس از زحمات شما و افشاگری های گرانقدرتان. امید است تا هر چه سریعتر ریشه تاریکی و فساد از ایران ورجاوندمان پاک گشته و دوباره آزادی و آبادی گهواره تمدن جهان را شاهد باشیم.

سایت خبر نامه ملی ایرانیان از حضور دوستان بزرگی چون شما افتخار میکند.

من از شما خواهشمند هستم که از طریق ارتباط با ما در تماس باشید تا بتوانیم در ارشیو خبر نامه شما را داشته باشیم .

سپاس از حضورتان